ชีวิตหลากสีสัน "ยอมรับ+เข้าใจ=ความสุข"

ก่อนเข้าชมงานกรุณาอ่าน "สนธิสัญญา i-blog" และให้ความร่วมมือด้วยนะขอรับ

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

.

นิทรรศการภาพถ่าย

" in TRAIN "

โดย บุญเติม กองตาล

ระหว่างวันที่ 1 - 16 สิงหาคม 2550 ณ i-blog Gallery

.

การรอคอยอย่างน่าเบื่อหน่าย สู่จุดหมายที่เฝ้ากังวล..

การเดินทางของหลากหลายชีวิต หลากผู้คน ฐานะ อาชีพ

แต่ทุกคนได้มาบังเอิญอยู่ในรถไฟคันน้อยๆ โบกี้หนึ่ง...

เพื่อเดินทางสู่จุดหมายเดียวกัน

ไม่ว่าจุดหมายนั้นจะเป็นอะไร บ้านเกิด บ้านญาติพี่น้อง สถานที่ท่องเที่ยว

แต่ทุกคนก็ตั้งหน้าตั้งตารอคอย ให้ถึงจุดหมายที่ตนปรารถนาเหมือนกัน..

เป็นความบังเอิญที่มีประเด็นให้ผู้คนมาอยู่ร่วมกัน

คำนิยามโดย ArMKunG

"GOING"

นางสาว"ความสุข"

"ยานอนหลับ"

น้องเอก ;-)

"รักหลับ"

@พักใจ ให้เกียรติตั้งชื่อ

"ชานชาลา"

Oni ตั้งชื่อภาพ

..........(5)..........

.

..........(6)..........

.

"ขอคิด"

คิด..ถูกไหมที่มานั่งตรงข้ามกะไอ้นี่ FaCeEloN ให้คำนิยาม

"ถุงไหนดี?"

เอมิ ตั้งชื่อให้ (ชอบๆ.. )

"การเดินทาง"

ป้าหมู ให้เกียรติตั้งชื่อ

..........(10).........

.

..........(11)..........

.

"มอง"

นางสาว"ความสุข"

"ขมิบ....."

ArchmaniaC

"เมื่อยจัง"

ให้เกียรติตั้งชื่อโดย MayaKniGht

"ลอดช่อง"

* p e a c h *

"เหม่อมอง"

MayaKniGht ให้เกียรติตั้งชื่อ

"ค่าน้ำนม"

ลูกแม่โดมช่วยตั้งชื่อให้ น่ารักเชียว..ว..

"วันนี้ขอบินฟรีสักวัน"

ลูก "ป้อครับ ผมบินละน้า พ่อนั่งดีๆ น้า เอิ้กๆๆๆ"

พ่อ "เอาเข้าไปลูกตู"

บทสนทนา by Q...

..........(19)..........

.

..........(20)..........

.

"มองอะไรย่ะ"

http://tomazzu.exteen.com/

"รอที่หมาย"

by tungmay

"ของับ(ตั๋ว)หน่อยครับ"

Oni ให้เกียรติตั้งชื่อภาพขอรับ

.

.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

คุยกับช่างภาพ

i-blog : ก่อนอื่นคงต้องถามว่าอะไรคือแรงบันดาลใจที่ทำให้คุณบุญเติมเลือกถ่ายทอดภาพในลักษณะนี้ออกมา ต้องการสะท้อนชีวิตของผู้คนในรถไฟระหว่างเดินทางที่แสนจะเหน็ดเหนื่อยและยาวนาน ใช่หรือเปล่าครับ

บุญเติม : เปล่าครับ ก็ผมเบื่ออ่ะพี่ นั่งรถไฟชั้นสามกรุงเทพคอนหวันตั้ง 5 ชั่วโมง ให้นั่งเฉยๆ ก็เซ็งแย่ดิ

i-blog : (เสียหน้าเล็กน้อย ไม่เป็นไร คำถามใหม่) เอ่อ.. ทราบว่าครั้งนี้เป็นการแสดงผลงานภาพถ่ายครั้งแรกด้วย รู้สึกอย่างไรบ้างครับ

บุญเติม : ครับ รู้สึกเหนื่อยมาก... เพิ่งรู้ว่าการอัพบลอกแล้วใส่รูปเยอะๆ เนี่ยมันเหนื่อยจริงๆ คงต้องดองเอนทรี่นี้ไว้สักอาทิตย์ ให้คุ้มกะสองชั่วโมงในการอัพ เฮ้อ..

i-blog : เง้อ!(มันเกี่ยวกับภาพที่ถ่ายตรงไหน ห๊า.. - -แอบด่าในใจ- - )อืม.. แล้วไม่ทราบว่าคุณบุญเติมมีภาพไหนที่ประทับใจเป็นพิเศษบ้างหรือเปล่าครับ

บุญเติม : มีครับ! มีแน่นอน.. ภาพ(18) เป็นภาพที่ประทับใจมาก เพราะว่าไอ้หนูที่อยู่ในภาพกำลังเล่นกับพ่อ กระโดดๆ ขึ้นลงอย่างสนุกสนาน แล้วก็อ้วกพุ่งใส่ผม ไอ้เด็กบ้า คงไม่มีใครสอนว่ากินนมเสร็จใหม่ๆ ห้ามโดด ดีนะที่ผมหลบทัน

i-blog : (- -คิดในใจ- -กรูจะหาสาระจากมันได้ไหมเนี่ย) แล้ว.. คุณบุญเติมมีเทคนิคพิเศษอะไรที่ใช้ในการถ่ายภาพครั้งนี้บ้าง เลือกใช้กล้อง ใช้เลนส์แบบไหนครับ

บุญเติม : ไม่มีอ่ะ ใช้กล้องมือถือ K550i ธรรมดาๆ นี่แหละ ไม่มีปัญญาซื้อกล้องไฮโซ เวลาถ่ายก็อาศัยทีเผลอ คนที่นั่งตรงข้ามก็คงงงเหมือนกันว่ามันจะชูมือถือหาคลื่นหรือไง ถ่ายไปลบไป ไม่สวยก็แอบถ่ายใหม่ แต่มันต้องอาศัยจังหวะ อย่างรูป(23)นี่ถ่ายยากมาก เดินมาแป๊บๆ แก๊บๆ ไปล่ะ แถมกล้องในมือถือมันตั้งชัตเตอร์สปีดไม่ได้ ต้องอาศัยกดชัตเตอร์ก่อนที่คนจะเดินเข้าเฟรม เพราะว่ากล้องมันจะโง่ๆ งงๆ

i-blog : เหมือนแก..(- -แอบบ่น- -ไม่ให้มันได้ยิน)

.

i-blog : มาถึงคำถามสุดท้ายดีกว่านะครับ คุณบุญเติมอยากฝากอะไรถึงคนที่มาชมภาพถ่ายในครั้งนี้บ้างครับ

บุญเติม : ก็อยากบอกว่าถ้าคนในภาพเป็นญาติคุณ หรือเป็นคนรู้จักฝากขอบคุณเขาด้วยนะครับที่เสียสละมาเป็นแบบให้ผมถ่ายภาพ และก็อยากเชิญชวนให้ทุกๆท่าน ช่วยกันตั้งชื่อภาพทั้ง 23 ภาพ ไม่ต้องทั้งหมดก็ได้ แค่บางภาพที่คุณชอบ หรือถ้าไม่ชอบเลยก็ติชมก่นด่าได้นะครับ เพราะว่าผมชักจะสนุกกับการถ่ายภาพชีวิตคนแบบนี้ซะแล้ว... ทุกชีวิตมีอะไรให้เรียนรู้ บุญรักษาครับ

.

.